Even een update op het adoptievlak. Ondanks dat we heel snel klaar waren met alle juridische zaken, ligt in Nederland en eigenlijk in de hele wereld de adoptie op zijn gat. Zoals het nu uitziet gaan we dus niet echt verder voor een tweede kindje. We hebben eigenlijk het gevoel, dat we dat beter nu kunnen besluiten, dan dat we er over een paar jaar(!!!) mee worden geconfronteerd. Gelukkig hebben we Funa en daar zijn we heeeeeel druk mee elke dag.

Na lange stilte ga ik maar weer eens schrijven op mijn weblog. Komende zaterdag ga ik naar Beijing voor de laatste voorbereiding voor de Olympische Spelen. Mijn Venue is er nog steeds, maar ik ga toch maar even kijken. Vriendje Van Apeldoorn gaat ook mee, dus ik hoef het hele stuk niet in mijn eentje te vliegen. Op mijn werk ben ik lekker druk, veel op kantoor maar ook lekker met de jongens buiten spelen bij een voetbal wedstrijd of een leuk concert. Ik zal de komende tijd veel schrijven over de aanloop naar De Spelen, maar misschien nog wel het meeste over mijn dochter Funa, die uit China komt. Ik vind het ook zo bijzonder een groot aandeel te mogen leveren aan De Spelen in China (hetgeen nu wel een beetje wordt overschaduwd). Dan nog even een recent onderdeel, ik heb weer mijn oude klasgenootjes gezien tijdens het 60 jarig bestaan van mijn middelbare school, waar ik meteen werd gewezen op de inactiviteit van mijn weblog door een oud vriendinnetje. Dat heb ik dan bij deze opgelost.

Afgelopen woensdag heb ik getekend voor de registratie van de uitvaart van Jan Wolkers. Ik vond dat erg bijzonder, misschien wel zelfs een eer. Ik vond Jan Wolkers altijd een bijzonder mens. Verder vond ik de kist waar hij in lag alles zeggend, mooi in zijn eenvoud. Letterlijk een kist van hout, als op het strand gevonden, met ruwe touwen erdoor om hem te dragen. De sprekers vertelden mooie en ook leuke verhalen en ik ben er blij om dat mijn jongens dit mooi in beeld hebben gebracht en hebben laten klinken.

Precies op de dag dat we met Funa een jaar geleden uit China in Nederland aankwamen, kregen we een brief van de Stichting Adoptie Voorzieningen, waar in stond dat we weer richting beginsel toestemming gaan. Dit betekent in gewoon Nederlands, dat Funa een zusje (of broertje) gaat krijgen. China here we come!!

Afgelopen weekend ben ik samen met TEAM de Doop van prinses Ariane gaan registreren. Was voor mezelf wel een beetje vreemd, want ik werk bij UBF en ga met de concurrent een project doen. Ik heb ook laatst met CVG prinsjesdag gedaan, dus ik wacht eigenlijk op de aanvraag van Dutchview (Rob!!). Even terug naar dit weekend het was buitengewoon geslaagd en ik heb met plezier kabels getrokken met mijn oude collega’s. Ik vond het misschien nog wel meer een afscheid, dan de etentjes en de borrels. Dank voor de leuke tijd.

Bij een verhuizing heb je altijd wel iets dat stuk gaat. Bij ons was dat een hele fotoserie van Funa. Paniek in de familie, want de fotograaf zou de negatieven 2 weken bewaren. Dit blijkt uiteindelijk 3 maanden te zijn, dus iedereen kan weer opgelucht adem halen. Daar komt bij dat ik de foto’s ook al had gedigitaliseerd zoals hieronder te zien is.

Vandaag precies een jaar geleden was voor ons een hele bijzondere dag. Het was namelijk de dag dat we Funa kregen in China. Als je haar nu bij ons in ons nieuwe huis ziet rondrennen zou je denken dat ze er al weer veel langer is. We gaan er vanavond maar een borrel op nemen.

Afgelopen weekend was er de jaarlijkse Meiling dag. Dit keer werd deze dag gehouden in het Dolfinarium in Harderwijk. Tot nu toe waren wij nooit naar deze dagen geweest, maar met een Chinees kindje val je nu niet op tussen nog duizend andere Chinese kinderen. Het was vooral leuk om te zien hoe de kindjes van onze groep er nu uitzagen. Gegroeid en haar, want er waren in China kinderen die geschoren waren. Het Dolfinarium liet Meiling een training bijwonen, terwijl je normaal alleen maar de show ziet. Na een uurtje of wat ronddwalen zijn we lekker naar huis gegaan, want Funa is eigenlijk nog een beetje te klein voor de grote vissen, zoals zij de dolfijnen noemt.

Om nog even bij te werken met terug werkende kracht, een berichtje over een werkbezoek voor de Spelen in Beijing. Zoals al eerder vermeld ga ik te vinden zijn op de Beachvolley Ball Venue. In voorbereiding daarop ben ik in augustus even naar China geweest. Is veel belovend daar, want het stadion is af, en alles is er klaar voor. De reportagewagen gaat uit Frankrijk komen, en wel via ons zusje SFP en de ploeg komt uit Brazilie. Tv Globo komt rechtstreeks van Copa Cabana naar China om een en ander even gladjes vast te leggen voor het nageslacht.

Onze kleine kabouter groeit elke dag. Ze houd nog steeds van de camera, of moet ik zeggen steeds meer. Naast dit schattige jurkje heeft ze ook een karate pak en daar gedraagt ze zich ook meer naar. Kortom bovenstaande foto is alleen maar schone schijn.